TERAPİ REHBERLİK DÖNÜŞÜM

Çocuğunuzun Bedeni Size Bir Şey Anlatıyor Olabilir Diş gıcırdatma, tırnak yeme ve parmak ucu yürüme sadece alışkanlık mı? Bazı davranışlar vardır; evin içinde önce küçük bir ayrıntı gibi görünür. Gece odanın sessizliğinde duyulan o sert diş sesi… Televizyon izlerken fark etmeden ağza giden tırnaklar… Koridorda, parkta, sınıfta hep parmak uçlarında dolaşan küçük ayaklar… Aile çoğu zaman önce bunu “alışkanlık” sanır. Biraz uyarır, biraz bekler, biraz da kendini teselli eder. “G

Bir çocuk sofraya oturur. Tabakta makarna vardır, yoğurt vardır, köfte vardır, annenin içinden geçen bütün iyi niyet vardır. Ama çocuk başını çevirir. Kaşığı görünce dudaklarını kapatır. Pütürlü bir şey ağzına değdiğinde öğürür. Yeni bir yiyeceği koklamadan reddeder. Bazen yalnızca beyaz yiyecekler ister. Bazen sadece çıtır şeyler yer. Bazen aynı marka, aynı tabak, aynı kaşık, aynı kıvam olmazsa yemek masası bir anda savaş alanına döner. Dışarıdan bakan biri için bu tablo ço

Bu soru çoğu zaman evin içinde sessizce başlar. Önce kimse yüksek sesle söylemez. Bir akraba “daha zamanı vardır” der, bir komşu “babası da geç yürümüştü” diye teselli eder, anne içinden gün sayar, baba çocuğun ayağa her kalkışında nefesini tutar. Sonra bir gün aynı soru daha sert bir yerden gelir: “Benim çocuğum neden hâlâ yürümüyor?” Bu soru çoğu zaman evin içinde sessizce başlar. Önce kimse yüksek sesle söylemez. Bir akraba “daha zamanı vardır” der, bir komşu “babası da ge

Çocuk, “Bu şey güvenli mi?” sorusunun cevabını çoğu zaman yetişkinin yüzünden alır. Ebeveynlerin korkulu tepkilerinin çocukta korku öğrenimini etkileyebildiğini gösteren çalışmalar da tam olarak bunu anlatır. Bir çocuk böceği eline aldığında aslında ne tutar? Bir böceği mi? Bir yılanı mı? Yoksa henüz korkuyla kirlenmemiş o saf merak duygusunu mu? Çünkü çocuklar dünyaya bizim korku listemizle gelmezler. “Böcek iğrençtir.” “Köpek ısırır.” “Çamur pistir.” “Yılan görünce kaçılır.